2011/Sep/11

จิตตกจังเลย 
แหกปากมากๆมันเหนื่อย ... บางครั้งรู้สึกว่ามันไม่ได้สื่อไปถึงความรู้สึกทั้งหมดที่มี

เคยถามตัวเองว่า " เราเป็นนักร้องเพราะมีความสุขที่ได้ร้อง หรือเพราะเราทำมันได้ดีกันแน่? "

เวลาร้องเพลงก็มีความสุข เห็นคนดูมีความสุข เราก็มีความสุข

แต่ ...

ช่องว่างในความรู้สึกที่สัมผัสอยุ่ตลอดนี้มันคืออะไรกันนะ?

การที่เรามาเป็นนักร้อง เพราะตกกระไดพลอยโจนตั้งแต่แรก...นั่นใช่

เวลามันกล่อมเกลาให้เรารับบทบาทนี้อย่างถาวรมาตลอด

จนเรียกได้ว่า Madx คือ " นักร้อง " อย่างเต็มตัว

แต่ทำไม ไม่เคยรู้สึกเติมเต็ม ... เหมือนมันขาดอะไรไป

จะให้เวลาตัวเองค้นหาคำตอบอีกไม่นาน

หากมันคือสิ่งที่เราค้นพบว่ามันไม่ " จริง "

คงสะสางภารกิจทุกอย่างตอนนี้ให้ลุล่วง และบอกลามันไปอย่างถาวรโดยไม่มีทางหันกลับ ... 

edit @ 11 Sep 2011 22:40:18 by MadX

2011/Jul/19

เปิดมาดูขำๆ ยังอยุ่ดีมีสุขนะบล็อคเรา 
 
อยุ่สงบๆ เก็บเรื่องราวต่างๆไว้อย่างมากมาย 
 
นานแล้วนะที่ไม่ได้เจอกันเลย ...
 
คิดถึงหน่ะเลยแวะมาหา ... จริงๆเรามีอะไรมากมายอยากเล่าให้ฟังนะ
 
....
 
ตอนนี้เรากำลังลุยไปข้างหน้าอย่างเคยหล่ะ
 
พออะไรๆมันเยอะขึ้น มันก็เหนื่อย ... ก็วิ่งมาตลอดจนเคยชินซะแล้ว
 
พอร่างกายมันเริ่มแย่ อะไรมันก็เริ่มยาก ... ใช้มันมาอย่างทรหดสุดๆ จนตอนนี้ก็ยังเป็นยังงั้นอยู่
 
วิ่งต่อไปจนกว่าจะหมดสภาพนั่นหล่ะ
 
....
 
ที่นี่เก็บเรื่องราวอะไรไว้หลายอย่างมาก จนเรายังตกใจเลยว่า เฮ้ย ... ตอนนั้นเราทำแบบนี้ เฮ้ยตอนนั้นมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเรอะ ตลกดี ...
 
..... 
 
ไว้จะกลับมาเยี่ยมบ้าง รักษาตัวให้ดีนะ

2010/Oct/18

ตอนนี้ฝึกเล่นกีต้าร์หนักมาก
 
จะได้ทำเพลงในฐานะมือกีต้าร์ซะที ดีใจ
 
จริงๆแล้วผมเริ่มต้นเล่นดนตรีในฐานะของมือกีต้าร์มาก่อน
 
ช่วงหลังจับพลัดจับผลูได้เป็นนักร้องมาตลอด 
 
ถามว่าชอบร้องเพลงมั้ย ชอบมากพอๆกับเล่นกีต้าร์นั่นหล่ะ
 
แต่การเป็นนักร้องนี่หนักกว่าเยอะ ยากกว่าเยอะ
 
ป่วยแล้วร้องลำบาก กีต้าร์ป่วยก็ยังเล่นได้
 
จะได้กลับไปคิดไลน์กีต้าร์ อีกครั้ง ตื่นเต้นมาก
 
แต่ต้องฝึกเยอะๆหน่อย นิ้วไม่ค่อยมีพลังเลยตอนนี้
 
เอ่อ แนวถนัดด้วย Punk Rock 555+
 
ในที่สุดเวลาของกูก็มาแล้วสินะ 55+